Zon, zon, lieve zon, ik wou dat ik je pakken kon...

Op zo'n zonnige zondag als vandaag zou een mens er toch eigenlijk op uit moeten trekken om te genieten van het stralende zonnetje, de strakblauwe lucht en de winterse kou.
Maar juf Kirsten is ietwat ziek: een beetje misselijk en verschrikkelijk (écht verschrikkelijk!) aan de diarree.
Geen gepland reisje naar een feestje in Amersfoort derhalve. In plaats daarvan ga ik proberen om op het balkon nog een paar straaltjes zon te pakken.
Vanaf het balkon is het een kleine tien meter naar de wc en dat is vandaag voor juf Kirsten nét te doen...

Hopeloos verliefd

Op 14 februari ontkomt geen enkele juf/meester er aan 'iets' met Valentijnsdag te doen. Ook juf Kirsten niet.
En tja... juf Kirsten werkt natuurlijk niet voor niets ook nog ergens anders.
En dus vertelde ik de kinderen vandaag met hulp van een kamishibai over de bijziende ram Prins Valentijn, voor wie schaap Berendien met haar hoge, heldere lach de enige echte ware liefde is.
Een vrolijk en humoristisch verhaal op rijm, gemaakt door Angelika Glitz en Annette Swoboda, waarvan zelfs vierde en vijfde groepers nog écht kunnen genieten. Heerlijk!

Aandacht vragen

J. (héél zielig): "Juf, ik ben gevallen. Mijn knie bloedt."
Juf Kirsten (beetje geschrokken): "Ik zie het. Doet het erg veel pijn?"
J. (stoer): "Neuh..."
Juf Kirsten (glimlachend): "Je ziet er wel heel zielig uit zo. Zittend op je stoel met je been op een krukje en je broekspijp omhoog."
J. (met grote grijns): "Zo kan iedereen tenminste goed zien dat ik gevallen ben!"

Lieve, lastige J.
Vroeg ie maar altijd zo rustig om aandacht...

Windkracht zeven

Reanimatie was nog net niet nodig (toch lief dat collega M. het aanbood), maar jeetjemineetje wat een storm vandaag! En niet alleen buiten.
Vanavond voor juf Kirsten daarom even niets anders dan een beetje bankhangen. En me fysiek en mentaal voorbereiden op het feestje van morgen...

Tom Pouce

Dat Tom Poes niet helemaal hetzelfde is als een tompouce, begreep arme J. pas nadat juf Kirsten - ik beken - heel hard moest lachen om iets wat J. zei.
Tja... wanneer je bij de taaltoets een verhaaltje vertelt waarin die lieve prinses plots Tom Poes oppeuzelt, dan mag een juf lachen. Toch?

ADHD enzo

ADHD, dyslexie, PDD-NOS. In iedere groep zitten tegenwoordig wel een paar kinderen met een dergelijke leer-, ontwikkelings- of gedragsstoornis. Oók in mijn groep 5/6 van vandaag.
Helaas heb ik me de bijbehorende gebruiksaanwijzingen nog lang niet allemaal eigen gemaakt. En da's best lastig af en toe. Voor mij én voor de kinderen.
Maar wanneer diezelfde kinderen aan het eind van de dag dan zeggen dat ze het vandaag met de juf zo gezellig vonden, zijn de lastige momenten snel vergeten. En kijk ik uit naar komende maandag, wanneer ik de kinderen in deze groep en hun gebruiksaanwijzingen weer wat beter mag leren kennen.

52° 34' NB, 5° 56' OL

Reinder Nummerdor werd er geboren. Ik kwam er vandaag voor 't eerst.
Het bruist er niet echt. Maar de sfeer op het schooltje sprak me aan. En ook de directeur en de rest van het team zagen het zitten in (met?) mij. Kortom: het 'klikte'.
En dus kom ik er de komende tijd waarschijnlijk wat vaker.
Waar? In Iesselmuun!

Kus

Een zaal vol kids. Een kleuter op mijn schoot.
En dan plots - zomaar vanuit het niets - een kus op mijn wang, vergezeld van de woorden "Ik vind jou lief!".
Dan vergeet ik op slag dat kleuters eigenlijk niet zo 'mijn ding' zijn...

Solliciteren

Vandaag weer een sollicitatiegesprek. M'n tweede waar het gaat om solliciteren als juf.
Toch een beetje zenuwachtig - en een ietsie pietsie grieperig - merk ik dat mijn stem 'kraakt'. "He gets, da's een minpunt", bedenk ik bij mezelf.
En wanneer ik de andere sollicitante zie, vind ik mezelf ineens oud. Nog een minpunt.
En dan wil ik voorlopig ook nog niet 5 dagen werken in het onderwijs. Derde minpunt.
Máár... ik zie ook een pluspunt: twee nog op school aanwezige jochies uit groep 4/5 herkennen me. "Hey, juf Kirsten!", roepen ze, wanneer ze me in het oog krijgen (en dat zien en horen m'n gesprekspartners).
En ik weet de namen van de belhamels nog! Pluspunt nr. 2.
En ik ben natuurlijk gewoon de liefste en leukste juf van het noordelijk halfrond. Pluspunt nr. 3 t/m 100.
Nu maar even afwachten. Vóór het eind van de week hoor ik meer.

* Update d.d. 10 oktober 2007
Helaas. Ik werd zojuist gebeld. Men geeft de voorkeur aan iemand die - naast 2 vaste dagen nu - per half december tijdelijk fulltime juf van deze groep wil zijn.
Erg jammer. Maar tegelijkertijd kreeg ik heel duidelijk de boodschap: "We hadden je graag aangenomen. We zien je als een aanwinst voor onze school en houden je zeker in gedachten voor eventuele volgende vacatures."
Da's mooi toch?

Puzzelen

Vanmiddag las ik 'Vertrektijd' van Truus Matti.
Wow. Echt een mooi boek. Warm. Lief. Mooi gecomponeerd. Met het verhaal van een meisje dat kletsnat en zonder haar naam te weten in een vervallen hotel terecht komt dat gerund wordt door een pratende vos en rat. Maar ook met het verhaal van Muis, een meisje dat zich schuldig en verdrietig voelt omdat ze haar vader Wiek vlak voor zijn dood nog een hele boze brief heeft gestuurd.
Al snel heb je als lezer in de gaten dat de meisjes uit de twee verhalen eigenlijk één-en-dezelfde persoon zijn. Naarmate het boek vordert, duiken er zelfs steeds meer stukjes uit het ene verhaal op in het andere. Op de website www.leesfeest.nl staat het mooi: "Daardoor lijkt het lezen van ‘Vertrektijd’ een beetje op puzzelen: hoe meer stukjes op hun plaats liggen, hoe meer je ziet van het grote geheel."
Echt een boek om in één middag uit te lezen!
Voor kinderen vanaf een jaar of 11, maar vooral voor volwassen liefhebbers van een mooi, literair kinderboek.